2025, Türkiye siyasetinin yalnızca sertleşmediği; yargı kararları, güvenlik politikaları ve sokaktaki tepkilerle yeniden biçimlendiği bir yıl olarak hafızalara kazındı. Gündem, neredeyse kesintisiz biçimde krizlerle ilerledi; siyaset Meclis duvarlarını aşarak mahkeme salonlarına, meydanlara ve uluslararası platformlara taşındı.
İmamoğlu Dosyası: Bir Belediye Başkanından Daha Fazlası
Yılın siyasi eksenini belirleyen en çarpıcı gelişme, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu’na yönelik yargı süreci oldu. Mart ayında başlayan gözaltı ve tutuklama kararı, kısa sürede ülke çapında protestolara dönüştü. Muhalefet, süreci açık bir siyasi müdahale olarak nitelendirirken, iktidar cephesi yargının bağımsızlığı söylemini öne çıkardı. Binlerce yılı bulan hapis istemi, dosyayı bireysel bir dava olmaktan çıkararak muhalefetin geleceğine dair bir kırılma anına dönüştürdü. Protestolar, gözaltılar ve dijital alandaki kısıtlamalar, siyasi tansiyonu kalıcı biçimde yükseltti.
Ateşkes Gölgesinde Yeni Bir Tartışma: Kürt Meselesi Yeniden Gündemde
Abdullah Öcalan’ın çağrısı sonrası PKK’nın ateşkes ilan etmesi, yıllardır donmuş halde bulunan çözüm tartışmalarını yeniden siyaset sahnesine taşıdı. Hükümet sürece mesafeli ve kontrollü bir dil ile yaklaşırken, muhalefet ve sivil toplum çevrelerinde “yeni bir siyasi fırsat” değerlendirmeleri öne çıktı. Ateşkes, çatışmasızlık ihtimalini güçlendirse de, devletin bundan sonraki adımlarının ne olacağı sorusu siyasetin en belirsiz ve en kritik başlıklarından biri olarak kaldı.
Güvenlik Siyaseti: Operasyonlar, Gözaltılar ve Sert Söylem
2025 boyunca güvenlik politikaları iktidarın en güçlü siyasi enstrümanlarından biri haline geldi. DEAŞ başta olmak üzere çeşitli örgütlere yönelik ülke genelinde düzenlenen operasyonlar, yüzlerce gözaltı ve tutuklamayla sonuçlandı. Hükümet bu tabloyu “terörle mücadelede kararlılık” olarak sunarken, muhalefet ve insan hakları örgütleri uygulamaların hukuki sınırları ve kapsamı konusunda eleştirilerini sürdürdü. Güvenlik merkezli siyaset, büyük şehirlerde artan denetimler ve müdahalelerle gündelik hayatın da parçası oldu.
Dış Politika İç Tartışmaya Dönüştü: Normalleşme ve Tepkiler
Türkiye’nin dış politikada attığı normalleşme adımları da iç siyasetin sert tartışma başlıkları arasına girdi. Ermenistan ile vize süreçlerinin kolaylaştırılmasına yönelik girişimler, bölgesel diplomasi açısından önemli bir eşik olarak değerlendirilirken, milliyetçi çevrelerde ciddi rahatsızlık yarattı. İktidar, bu adımları “bölgesel istikrar ve diplomatik açılım” söylemiyle savundu; muhalefet ise sürecin şeffaf yürütülmediğini vurguladı.
Meclis Geri Planda, Sokak Ön Planda
Yıl boyunca TBMM’de yaşanan tartışmalar, muhalefete yönelik soruşturmalar ve belediyeler üzerinden yürüyen baskı iddiaları, siyasal kutuplaşmanın daha da derinleştiğini gösterdi. Parlamento zemininde diyalog zayıflarken, siyaset giderek daha fazla yargı kararları, güvenlik politikaları ve toplumsal tepkiler üzerinden şekillendi.
Bir Yılın Özeti: Sertleşen İktidar, Sıkışan Demokrasi
2025, Türkiye’de siyasetin yalnızca seçimler ve yasalarla değil; mahkeme kararları, güvenlik söylemi ve meydanlardaki itirazlarla belirlendiği bir yıl oldu. İktidarın istikrar ve güvenlik vurgusu ile muhalefetin demokrasi ve hukuk eleştirileri arasındaki gerilim, yılın ana hattını oluşturdu. Ortaya çıkan tablo, 2026’ya girerken Türkiye siyasetinde daha sert ve daha belirleyici bir dönemin kapıda olduğuna işaret etti.
