Israr çoğu zaman ilke değil, egodur.
Yanlışta ısrar güç değildir; doğruya dirençtir.
Süre tek başına değer üretmez.
Israr tek başına anlam taşımaz.
Yanlış yerde devam etmek büyütmez; yorar.
İnsan en çok iki yerde yanılır:
Yanlışta ısrar ettiğinde
ve doğru zamanda bırakmadığında.
Vazgeçmek zayıflık değildir.
Vazgeçiş kayıp değildir; yükü kesmektir.
Eksilmeyen ağırlaşır.
Yükselmek isteyen eksilmeyi göze alır.
Çünkü zaman yük taşımaz.
Ağaç yaprağını bırakır; yenilmez.
Kökünü korur, fazlasını atar.
Mevsimle savaşılmaz.
Gerçeğe kafa tutulmaz.
Balon kum torbasını bırakır; düşmez, yükselir.
Fazla kilosunu bırakan hafifler.
Budanan asma zayıflamaz; az dal çok üzüm verir.
Güç uzadıkça yıpranır.
Ölçü kaybolduğunda itibar azalır.
Siyasette yükselmek liderliktir.
Zamanında vazgeçmek ustalıktır.
En zor vazgeçiş hırstır;
haklı çıkma arzusu, kontrol ihtiyacı, üstün olma tutkusu.
İnsan en çok bunları taşırken yorulur.
Mesele sahip olmak değil, hafifleyebilmektir.
İnsan tutunduklarıyla değil, bırakabildikleriyle yükselir.
Vazgeçmeyen değil, vazgeçebilen güçlüdür.
Aldığın nefesten vazgeçmezsen,
alacağın nefese yer açamazsın.
