İktidar uzayan bir akşam gibi.
Muhalefet doğmayan bir sabah güneşi ..
AK Parti iktidarda kalmak istiyor. Ama zamanı dolmuş gibi. Uzatmalar oynanıyor. Bu yorgunluk değil. Tükenmişlik. Risk alma cesareti kalmamış. Reform defteri kapanmış. Uzun süreli iktidarlar reform yapamaz. Çünkü reform risk ister. Risk konforu bozar. Gücü koruma refleksi, gücü büyütme vizyonunun önüne geçmiş. Alan açılmıyor. Alan daralıyor. Gücü büyütme hedefi yok. Elde tutma telaşı var. Yönetim sürüyor. Kapasite artmıyor. Enerji tükenmiş. Özgüven kuşkuya dönmüş. Güvendiği kadroya bile güvenemeyen bir yapı oluşmuş. Duvar içeriden çatlıyor. Küskünlerin sayısı sadakatlileri geçmiş.
Taban çözülüyor.
Eskiden gönülle gelen destek bugün mecburiyetle duruyor.
AK Parti iktidarda. Ama genişleme kapasitesi sınırlı. Güçlenme yok.
Muhalefet iktidara gelmek istiyor.
Kararlılık zayıf…
Ringe çıkmak için gösteri var. Altın kemeri almak için yumruk yok….
Eleştiri var. Yönetim mimarisi yok. Güven söylemle kurulmaz. Kadro ve programla kurulur. O netlik görünmüyor. Eksikler dile getiriliyor. Süreklilik sağlanamıyor. Cesaret konuşuluyor. Risk üstlenilmiyor. Liyakat vurgulanıyor. Güçlü kadro görünmüyor. Baskı var. Ağırlık yok.
İki irade var. Biri tükenmiş. Diğeri eksik. Türkiye iki zayıflığın arasında. Kriz sandık krizi değil. Yönetebilme kapasitesinin aşınma krizi. Sorun kimin yönettiği değil. Sistemin karar üretme gücünü kaybetmesi.
Toplum ilerlemiyor. Siyaset taşıyamıyor. Bu bekleme değil. Tıkanma. Çözüm isimlerde değil. Zihniyette. Koltukta değil. Kapasitede.
Siyaset cesaret üretmezse toplum güven üretmez.
